Gwałt w małżeństwie

Gwałt to zmuszenie kogoś do uprawiania seksu, często przy użyciu przemocy fizycznej. Ze względu na brutalność i okoliczności czynu kojarzony był do tej pory z napaścią przez nieznajomą osobę. Trudno uwierzyć, że podobny dramat rozgrywa się w milionach sypialni na całym świecie. Bywa nawet, że same kobiety nie są świadome, iż padły ofiarą partnerów.

Główne powody zgwałceń w małżeństwie:

Kiedy do zdarzenia dochodzi pod wpływem alkoholu i innych środków odurzających. Osoba pod ich wpływem czuje się pobudzona, jest agresywna i traci możliwość realnej oceny sytuacji.

• Z powodu sadystycznych upodobań sam fakt bicia i znęcania się nad partnerem wywołuje podniecenie.
• Pod wpływem gniewu wywołanego odmową współżycia.
• W wyniku zemsty i potrzeby ukarania partnera np. za zdradę lub inne czyny.
• Z czystego przekonania, że seks w małżeństwie po prostu się należy.

Amerykańskie badanie wyjawiło kolejny smutny wynik, a mianowicie 54% kobiet przyznało, że mąż co prawda ich nie zgwałcił, ale przymuszał lub tak długo prosił o seks, że w końcu musiały mu ulec. Oznacza to, że nie użyto w stosunku do nich przemocy fizycznej, stosunek odbył się za ich zgodą, ale wcale nie miały na niego ochoty.

Dlaczego kobiety ulegają presji seksu?

Zgwałconej przez męża żonie ludzie współczują mniej. Przecież zna oprawcę, a do zdarzenia najprawdopodobniej doszło w sypialni. Brak poczucia wsparcia oraz wstyd i strach o rodzinę powodują, że same pokrzywdzone umniejszają rangę czynu i cierpią samotnie w obawie, że koszmar się powtórzy.

Te, które po długich namowach lub przymusie psychicznym w końcu ulegają, robią to z kilku powodów.

• dla świętego spokoju, żeby w końcu mąż dał im spokój
• z obawy przed tym, że jeżeli nie dostanie w domu tego, co chce, to pójdzie gdzie indziej
• z poczucia obowiązku, bo rolą żony jest zaspokajanie potrzeb męża
• z braku asertywności
• ze strachu, że jeżeli się nie zgodzą, to sprawa przybierze niebezpieczny obrót
• żeby ratować związek/rodzinę

Gdzie i jak szukać pomocy?

Jeżeli nie dochodzi do samego gwałtu, ale ma miejsce przymus psychiczny, można na początku podjąć rozmowę z partnerem. Istnieją spore szanse, że nie zdaje on sobie sprawy z tego, co tak naprawdę czujemy i jak z naszej perspektywy wygląda cała sytuacja. Dobrym rozwiązaniem jest udanie się na terapię małżeńską i wspólne znalezienie przyczyny problemu. Dla części dręczonych kobiet obydwa rozwiązania mogą okazać się nierealne, wtedy pomocy można szukać na przykład w Fundacji Centrum Praw Kobiet. Kontakt z psychologiem możliwy jest również drogą mailową.

Kiedy dochodzi do gwałtu, mamy pełne prawo zgłosić sprawę na policję. W tej sytuacji zostanie wszczęte postępowanie karne. Kobiety, które nie zdecydują się na ten krok, mogą podjąć inne działania. Na przykład wyraźnie zaznaczyć, że jeżeli zdarzenie jeszcze raz się powtórzy, to zgłoszą je na policję lub komuś o nim powiedzą. Bywa, że to wystarcza, żeby mąż się następnym razem opanował. Jeżeli natomiast nie wierzymy w jego dobre chęci, a strach przed konsekwencjami rozmowy nas paraliżuje, tak jak w pierwszym przypadku - najlepiej zgłosić się do poradni psychologicznej lub organizacji wspierającej kobiety.

Każdy przypadek jest indywidualny. Kobieta regularnie gwałcona przez męża alkoholika, która zdecyduje się wnieść sprawę do sądu, będzie potrzebowała nowego miejsca do zamieszkania. Ta, której dramat wynika z dewiacji seksualnej męża, może dostać skierowanie na wspólną terapię. Jeszcze inna będzie chciała po prostu odejść od partnera i w ten sposób zakończyć swoją gehennę. Jakiekolwiek rozwiązanie zostanie wybrane, oznacza ono ciężką pracę, trudne rozmowy i zmiany, często wymagające poświęceń. W takiej sytuacji nikt nie powinien być sam. Ponownie zachęcamy do szukania pomocy w niezależnych organizacjach i fundacjach specjalizujących się w pomocy kobietom.

Co zrobić, kiedy dowiemy się o gwałcie?

Często dramat wychodzi poza domowe mury i kobieta znajduje powiernika w postaci przyjaciółki, rodziny lub znajomych. Osoba, której została powierzona ta tajemnica, przede wszystkim powinna zapewnić kobietę, że dobrze zrobiła, mówiąc komuś o swoich przeżyciach. Wysłuchanie i utwierdzenie jej w przekonaniu, że naprawdę jest ofiarą i to, co dzieje się w jej związku, odbiega od normy, może dać poszkodowanej nową siłę do walki o zmiany. Na początku wystarcza samo wsparcie, potem można podjąć próby dalszego działania. Zachęcamy do przemyślanych kroków i obiektywnej oceny sytuacji. Nie w każdym przypadku bezpośrednia interwencja u męża ofiary przyniesie spodziewany skutek, może natomiast zakończyć się dla niej kolejnym pobiciem. Pomoc uzyskamy między innymi w komendzie policji, gdzie zostaną nam udzielone dokładne informacje o tym, jakie działania najlepiej podjąć.