Zdrowy-seks.pl
> Przemoc seksualna
> Prostytucja - obciążenie na całe życie

Lata używania własnego ciała, traktowania siebie jak przedmiotu, zostawiają ślad na duszy i psychice.

Prostytucja - obciążenie na całe życie

Adriana Klos, psycholog i psychoterapeuta

2010-07-23
Ostatnia aktualizacja: 2012-01-23

W naszym społeczeństwie często ubóstwo i perspektywa zarobienia szybkich pieniędzy popychają młode kobiety do prostytucji. Nawet inteligentne, piękne kobiety, studentki w ten sposób zarabiają na studia i utrzymanie. Oferują niezliczone doznania seksualne, umilają towarzystwo niedrogo i dyskretnie.

Czasem do prostytuowania się przyczynia się emocjonalna atmosfera domu rodzinnego. Złe wspomnienia z przeszłości, brak ciepła i bliskości czy nawet wykorzystanie seksualne w dzieciństwie mogą powodować niskie poczucie własnej wartości. Dziewczyna uczy się, że ciało można wykorzystywać, czuje się obiektem seksualnym a nie pełnowartościową, godną szacunku osobą. Ponadto bieda i chęć jak najszybszej ucieczki z domu powoduje, że młoda kobieta staję się łatwym łupem dla wszelkiego typu stręczycieli i poszukiwaczy atrakcyjnych kobiet dla swych klientów.

Jednak praca prostytutki nie jest wcale tak łatwa, jakby się mogło wydawać. Takie doświadczenie musi pozostawić trwały ślad na psychice kobiety.

Znieczulanie

Aby "obsłużyć" około czterdziestu klientów tygodniowo, często nieprzyjemnych, niemłodych lub brzydko pachnących, dziewczyny potrzebują znieczulaczy. Niektórzy klienci poniżają kobiety, zdarzają się nawet przestępcy i naprawdę niebezpieczne sytuacje. Trudno to psychicznie wytrzymać. Do tego wszystkiego dochodzi wstyd i ukrywanie swej profesji przed rodziną, przyjaciółmi i własnym partnerem. Taka tajemnica bardzo obciąża i dlatego prostytutki często sięgają po alkohol, środki nasenne, uspokajające czy narkotyki. Wiele z nich szybko uzależnia się i nie jest już w stanie normalnie funkcjonować i pracować bez używek. Chcą złagodzić swój ból, nienawiść i brak szacunku do samej siebie, zapomnieć o tym, co robią.

Niektóre potrzebują pomocy lekarza czy terapeuty uzależnień, aby zwalczyć nałóg.

Oto wyznanie byłej prostytutki, która wolała zostać anonimowa: "Bałam się, z dnia na dzień coraz bardziej się bałam. Pieniądze nie były rewelacyjne, bo i tak większość zabierał opiekun. A ja czułam się brudna i zła, a klientów wręcz nie znosiłam. Musiałam wychylić szklaneczkę czegoś mocniejszego, a potem kilka szklaneczek, żeby móc się do nich uśmiechać, udawać orgazm, znieczulić mój wstręt do nich i do samej siebie."

Akt fizjologiczny bez uczuć

Po kilku latach uprawiania tego zawodu, kobieta zaczyna traktować siebie i mężczyznę przedmiotowo, a akt seksualny jest dla niej tylko aktem fizjologicznym. Zupełne odcięcie się od własnych uczuć ułatwia funkcjonowanie w tej branży, a często w ogóle jest warunkiem przetrwania w zawodzie i znoszenia codziennych upokorzeń. Oczywiście mogą istnieć kobiety, które potrafią czerpać z takich praktyk jakąś przyjemność, kobiety o silniejszej psychice, ale zdarza się to bardzo rzadko. Przeciętny człowiek po pewnym czasie uprawiania prostytucji zostaje naznaczony jej piętnem. Trudno potem założyć własny związek i rodzinę, trudno odciąć się od takiej przeszłości. Lata używania własnego ciała, traktowania siebie jak przedmiotu, jak obiektu seksualnego zostawiają ślad na duszy i psychice. Mężczyzna często jest potem postrzegany jak wróg myślący głównie o zaspokojeniu własnych potrzeb. Trudno mu zaufać i zbudować z nim relację opartą na wzajemnym szacunku i przyjaźni.

Anonimowa była prostytutka wyznaje: "Nawet po latach, kiedy już dawno porzuciłam to zajęcie, dalej boję się mężczyzn, nie znoszę ich. Nie jestem w stanie normalnie z nimi rozmawiać, przebywać. I ten straszny wstyd, który noszę w sobie każdego dnia. Nie wiem, czy kiedykolwiek uda mi się związać na dłużej z jakimś facetem, zaufać mu na tyle, żeby przy nim wytrwać.

Tragiczne konsekwencje

Nawet jeśli niektórym byłym prostytutkom uda się zbudować trwałą relację czy rodzinę, to zwykle wstydzą się i nadal ukrywają swoją przeszłość przed partnerem i otoczeniem. W ten sposób budują swoją przyszłość na bardzo kruchych fundamentach. Fałsz i zakłamanie, niedopowiedzenia, ciągły strach, niepewność i obawa przed ujawnieniem niechlubnej przeszłości niosą ryzyko nerwicy, migren i innych chorób psychosomatycznych.

Każdy człowiek ma naturalną potrzebę bycia zadowolonym z siebie, z własnego życia i osiągnięć. Przymus ukrywania tajemnicy i tabu przeszłości mogą powodować u byłych prostytutek depresję, sprzyjają uzależnieniom, a nawet chorobom psychicznym. Przykre doświadczenia z przeszłości na trwałe zmieniają spojrzenie takiej kobiety na życie, na ludzi wokół, na samą siebie. Wrażliwsze mogą na zawsze utracić szacunek do siebie, własną godność i poczucie autonomii osobistej. Tracą poczucie własnej wartości, atrakcyjności, przestają zupełnie interesować się seksem.

Łatwo zarobione pieniądze maja swoją wysoką cenę. Zresztą pieniądze nie są wcale aż tak dobre, jak się sądzi, a praca wcale nie jest tak łatwa i bezstresowa. Biorąc pod uwagę ryzyko zawodowe i poniesione straty, widać wyraźnie, że nie jest to na pewno najbardziej opłacalna działalność i że nie warto się w nią angażować.

Polecamy

Co to jest molestowanie seksualne

Niewybredne słowa, krępujące...

zobacz więcej
Seks-przyjaciel

Nie są w stałym związku....

zobacz więcej
Psychiczna przemoc seksualna

Życie w związku z osobą, która...

zobacz więcej
Płeć zdrady

Mężczyźni są z natury niewierni i...

zobacz więcej

Komentarze

Autor
Twój komentarz

xxx
14-05-2012

Ludzie czy Wy się wszyscy słyszycie?! Żal.pl
była pro
11-04-2012

A ja natomiast zgadzam się z artykułem-pochodze z rodzinny patologicznej teraz nie wstydze się do niej przyznać,rodzice już odeszli z tego świata i nie mam im za złe że byli uzależnieni a ja w wieku 18lat zostałam pro- i tu to mam im za złe bo dobrze wiedzieli co robie i nie powstrzymali mnie od robienia tego.Jakieś dwa lata to ciągłam moja psychika zniszczona jest kąpletnie do tego się zakochałam nie w klijęcie chcę zaznaczyć-on po roku dowiedział się o wszystkim,jesteśmy małżeństwem i mamy dzieci a on nadużywa alkoholu i mówi że to moja wina przez to że byłam pro zniszczyłam jego życie-jestem obwiniana o wszystkie jego niepowodzenia,no i wypomina obraza i poniża mnie.Już raz prubowałam odejść od niego ale jestem od niego zależna to on pracuje a ja wychowuje dzieci-czasami mam dość upokorzeń i wyzwisk to że byłam pro mnie prześladuje wstydze się tego co robiłam-chce o tym zapomnieć lecz mąż pod wpływem alkoholu mi przypomina(wykrzykuje)kim byłam najgorsze że dzieci to słyszą są jeszcze małe i nie rozumią ale wiem że mogą stracić do mnie szacunek w przyszłości.Boję się że jak odejde nie dam sobie rady sama a przez to że byłam pro zabiorą mi dzieci a one są dla mnie wszystkim-mąż nadal mnie traktuje jak bym była pro jestem na skraju załamania-boje się że jak odejde to nie dam sama z dziećmi sobie rady,że jak poznam kogoś kto mnie pokocha i dowie się że byłam pro też mnie znienawidzi pomużcie co robić?Jak mam sobie z tym poradzić?
helga3333
08-04-2012

była pro i pro- prawda boli, prawda?
pro
04-03-2012

zgadzam sie z "była pro" Artykul bardzo banalny, prostytucja nie jest sama w sobie latwa zwlaszcza w takim kraju jak niemcy czy polska, jednakze polecam zapoznanie sie z aktualna prostytucja, gdzie jestes niezalezna mieszkasz z klasa i sama sobie wybierasz jakiego klienta przyjmierz a jakiego nie. po za tym blef o zal rodziny-kochana pani redaktor nie wie o czym pisze xD Aktualnie jestem pro mam meza i 2 dzieci a co do seksu nie ma jak to z wlasnym mezem.... i zadnego zaniku uczuc nie ma. naprawde szkoda mi takich ludzi z klapkami na oczach. "Tracą poczucie własnej wartości, atrakcyjności, przestają zupełnie interesować się seksem" a to to już wogole komedia heh, wlasciwie to na wszystko na odwrot poniewaz na swiecie jest tyle pieknych prostytutek ze az milo jak przyjda akurat do ciebie panowie z klasa ;p pozdro
była pro
07-02-2012

Pani artykuł jest bardzo powierzchowny i banalny, tyczy się wyłącznie jednego aspektu prostytucji. Ogólnie stwierdza Pani, że prostytucja jest zła, dostaje się w pysk, śpi z brudasami i jest to piętno na całe życie. Cytuje Pani dość skrajne przypadki - od alkoholiczki po kobietę z fobią anty-męską. Znałam dziesiątki prostytutek, które były kochającymi matkami, dobrymi studentkami czy po prostu normalnymi dziewczynami. Ja sama jestem w miarę normalna i mam wspaniałego partnera, który o wszystkim wie i traktuje to po prostu jako moją drogę w przeszłości. Apropos seksu i nieumiejętności "kochania się" poza pracą - co to za kompletna bzdura??? Ostatni akapit w Pani artykule jest chyba przypowieścią dla przedszkolaków, chyba każda kobieta decydująca się na to zajęcie zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest to łatwy kawałek chleba, ale nie wszystkim nam było dane skończyć studia psychologiczne... w większości wypadków jest to świadomy wybór i jak przy każdej pracy trzeba się liczyć z trudami i niebezpieczeństwami tej pracy. Będąc psychologiem powinna się Pani obyć w swoim artykule bez tego protekcjonalnego, pouczającego a nawet ganiącego i osądzającego tonu. Jest oczywiste, że wie Pani bardzo niewiele na temat prawdziwych "dam do towarzystwa" i opiera Pani swoje wnioski wyłącznie na cliche otaczającym ten temat.
emi
13-06-2011

Krotki artykul, ale bardzo rzeczowy.
Anonim
12-12-2010

moje zdanie kazdy ma prawo zbladzic kazda kobieta i kazdy inny chce byc szanowany pomimo tego co robi w glebi duszy marzy byc kims kazdy z nas
lechlaczkowski
03-12-2010

ale pani bzdury pisze