Wymarzony pierwszy raz

Ważna jest nie tylko dbałość o nastrój, czyli np. świece, kolację, muzykę, ale o psychiczne nastawianie i poczucie, że to jest coś, czego naprawdę my, z własnej nieprzymuszonej woli, chcemy doświadczyć. Jeśli pojawi się choć cień wątpliwości, warto jeszcze trochę poczekać. Lepiej powstrzymać się z decyzją o rozpoczęciu współżycia miesiąc, dwa, pół roku, czy tyle, ile czujemy, że jest nam potrzebne i mieć miłe wspomnienia, niż ulec presji, często złudnej, że "inni mają już to za sobą, tylko nie ja" i boleśnie się rozczarować.

Ważna decyzja

Pomimo tego, że ogólny poziom wiedzy na temat seksualności jest coraz wyższy, wiele osób rozpoczynających życie płciowe wie o sprawach intymnych zbyt mało. Efektem tego bardzo często jest nieudana inicjacja seksualna i wynikające z niej problemy. W obecnych czasach decyzje o rozpoczęciu współżycia raczej rzadko wiążą się z rozważeniem wszelkich wątpliwości i racjonalnym podejściem. Wiele osób decyduje się na pierwszy stosunek dość impulsywnie, nagle, w sprzyjającej sytuacji lub pod naciskiem drugiej osoby. Tymczasem decyzja o rozpoczęciu współżycia należy do jednej z ważniejszej w życiu, ponieważ wywiera istotny wpływ na rozwój uwarunkowań seksualnych, stosunków między płciami, na przyszłość więzi partnerskiej i dalszy rozwój osobowości. Często też obydwoje partnerzy nie biorą pod uwagę tego, iż pierwszy raz może zakończyć się niepożądaną ciążą. Dramaty młodych kobiet nie przygotowanych do roli matek są powszechnie znane, a małżeństwo z niedojrzałym z reguły ojcem dziecka jest tylko złudnie dobrym rozwiązaniem.

Warunkiem udanej inicjacji seksualnej jest duża więź uczuciowa, dojrzałość psychiczna i odpowiedzialność obydwojga partnerów. Istotna jest też wiedza na temat anatomii i fizjologii kobiety i mężczyzny oraz podobne systemy wartości. Inicjacja seksualna powinna się wiązać z osiągnięciem dorosłości, do czego u kobiet dochodzi zwykle ok. 18 roku życia, a u mężczyzn ok. 20-23 lat czy nawet później. Badania statystyczne pokazują, że średni wiek inicjacji seksualnej spada. W Polsce w 1997 r. kobiety rozpoczynały swoje życie płciowe w wieku nieco ponad 19 lat, a w roku 2005 jest to już wiek 18,5.  Jeśli chodzi o mężczyzn, to w 1997 r. średni wiek inicjacji wynosił ok. 18,5 lat, a w 2005 r. - 18 lat.  (Izdebski, 2005)

Seks i uczucia

Należy mieć na uwadze, że rozwój uczuciowy i seksualny przebiega inaczej u dziewcząt i chłopców. U dziewcząt potrzeby seksualne i dążenie do ich zaspokojenia pojawiają się później niż u chłopców. Pod koniec dojrzewania i w początkowym okresie po uzyskaniu dojrzałości seksualnej dziewczęta mają przede wszystkim potrzeby uczuciowe, czyli chcą kochać i być kochane. Popęd seksualny u kobiety związany jest z uczuciami, jakimi darzy ona partnera. Na pobudzenie popędu lub zahamowanie wpływa całokształt zachowań partnera, a nie tylko bodźce seksualne, których dostarcza.

W związku z tym przebieg pierwszego stosunku u młodej kobiety i jego następstwa zależą od kilku czynników. Do najważniejszych należą: osoba partnera i uczucia, jakimi jest ona z nim związana, emocje towarzyszące (np. lęk przed bólem, motywy podjęcia kontaktu seksualnego), stopień rozwoju popędu seksualnego, wcześniejsze doświadczenia erotyczne, sytuacja, w jakiej dochodzi do zbliżenia, wiedza o psychofizjologii seksualnej oraz kultura i doświadczenie partnera. Rozwój seksualny młodej kobiety jest wypadkową wyżej wymienionych czynników, których działanie na przestrzeni czasu prowadzi do ukształtowania się jej postawy wobec życia płciowego i określa dalszy sposób jej rozwoju. Badania na ten temat pokazują, że więcej niż połowa kobiet po pierwszym zbliżeniu czuła się w pewnym stopniu zawiedziona, a konfrontacja rzeczywistości z wytworzonym wcześniej obrazem kontaktu seksualnego wywołała zdziwienie. O udanym przebiegu pierwszego razu z punktu widzenia kobiety, możemy mówić wtedy, gdy dojdzie do przerwania błony dziewiczej bez wytworzenia się urazu seksualnego z powodu bólu, dyskomfortu lub niewłaściwego zachowania się partnera.

Podczas kontaktu seksualnego partner nie powinien się spieszyć, co nie oznacza jednak, że ma w nieskończoność przedłużać grę wstępną. Długie pieszczoty poprzedzające stosunek powodują przekrwienie pochwy, co zwiększa wrażliwość na ból i możliwość krwawienia. Miejsce pierwszego zbliżenia powinno zapewniać spokój i poczucie bezpieczeństwa oraz pewność, że nikt nagle nie zapuka do drzwi lub nam nie przeszkodzi. Ważne jest też, aby mieć dużo czasu dla siebie. Jakikolwiek limit czasowy skutecznie utrudnia rozluźnienie się i poczucie komfortu psychicznego.

Seks-zadanie

Mężczyznom rozpoczynającym współżycie często towarzyszą obawy "czy się sprawdzę", "czy nie zawiodę". Pojawia się silna potrzeba, aby wypaść przed swoją partnerką jak najlepiej. Wynika to ze zbyt zadaniowego podejścia do seksu - chęć popisania się, nadmierna koncentracja uwagi na narządach płciowych, lęk przed kompromitacją. Im chłopakowi bardziej zależy na dziewczynie, tym bardziej też zmniejsza się podniecenie seksualne, które zastąpione zostaje stanem napięcia nerwowego, co upośledza funkcjonowanie mechanizmu regulującego wywoływanie wzwodu. W konsekwencji może wystąpić zaburzenie erekcji lub przedwczesny wytrysk.

Niechciane konsekwencje

Planując rozpoczęcie współżycia, należy też pamiętać o antykoncepcji i chorobach przenoszonych drogą płciową, gdyż niepożądana ciąża czy choroba weneryczna również może być efektem inicjacji seksualnej. Tutaj pomocna jest prezerwatywa. Warto zaopatrzyć się w wersję grubszą i wzmacnianą z uwagi na możliwość jej pęknięcia podczas przebijania błony dziewiczej. Należy też uważać, aby podczas zakładania nie uszkodzić prezerwatywy oraz aby zostawić trochę miejsca na spermę (każde opakowanie prezerwatyw zawiera instrukcję, jak je stosować). Lęk kobiety przed defloracją może spowodować trudności z fizjologicznym nawilżeniem ścian pochwy, co może doprowadzić do zbyt dużego oporu podczas ruchów frykcyjnych i pęknięcia prezerwatywy. Dlatego warto stosować środki nawilżające pochwę w postaci żeli intymnych dostępnych w aptekach.

Po zakończeniu stosunku należy pamiętać, aby wyjmując członek z pochwy, przytrzymać prezerwatywę u podstawy penisa, żeby się nie zsunęła i nie pozostała w pochwie. Zanim ją wyrzucimy, powinno się sprawdzić czy nie doszło do jej uszkodzenia. Jako dodatkowe zabezpieczenie podczas stosunku można stosować globulkę dopochwową, która ma działanie plemnikobójcze i nawilżające.

Aby dodatkowo zmniejszyć szanse na zajście w ciążę, rozsądne wydaje się wybranie terminu pierwszego razu w końcowej fazie cyklu miesiączkowego, czyli 4-5 dni przed okresem. Nie należy jednak zwlekać do przedostatniego dnia przed miesiączką ze względu na czas potrzebny do wygojenia się przerwanej błony, zanim pojawi się krwawienie miesięczne.  Również ważne jest, że po przerwaniu błony dziewiczej należy odczekać kilka dni przed podjęciem kolejnych stosunków, aby nastąpiło wygojenie ranek powstałych w pochwie. Zapobiegnie to bolesności podczas kolejnych stosunków oraz zmniejszy prawdopodobieństwo pojawienia się infekcji.

Istotną informacją jest również to, że ból i krwawienie uzależnione jest od rodzaju i grubości błony dziewiczej. Błona jest słabo unerwiona, a ból związany z jej naderwaniem jest najczęściej minimalny, również krwawienie jest zwykle niewielkie. Jeśli jednak krwawienie jest silne i trwa ponad dwie godziny trzeba koniecznie skonsultować się z lekarzem. Zdarza się również tak, że krwawienie w ogóle się nie pojawia. Może to wynikać z faktu, że błona była na tyle elastyczna, że nie doszło do jej przerwania, lub została już wcześnie przerwana podczas używania tamponów, uprawiania sportu czy w trakcie masturbacji.

Decydując się na rozpoczęcie współżycia, dobrze jest mieć na uwadze powyższe informacje, ale przede wszystkim należy wsłuchać się we własne odczucia i upewnić, czy to już jest ten moment. Jeśli tak, to postarajmy skupić się na samej przyjemności bycia w kontakcie fizycznym z bliską osobą. Nawet jeśli nie wszystko potoczy się zgodnie z planem, to nie zniechęcajmy się i po prostu cieszmy się z tej relacji.