Dziecko w rodzinie homoseksualnej

Dwóch tatusiów? Dwie mamusie? Zaraz znajdzie się ktoś, kto będzie przestrzegał i groził - to nienormalne, to nienaturalne. Panuje silne przekonanie, że dziecko wychowane przez dwie kobiety lub (jeszcze gorzej!) dwóch mężczyzn nie rozwinie się prawidłowo, będzie miało problemy z identyfikacją płciową i własną seksualnością. Na pewno zostanie gejem lub lesbijką, zapewne również (dodają ci, którzy homoseksualizm mylą z pedofilią) - doświadczy molestowania seksualnego. Także osoby odżegnujące się od homofobii, a nawet sami zainteresowani, czyli geje i lesbijki, mają poważne wątpliwości. Jeszcze w 2003 roku badania Cezarego Krasickiego (absolwenta socjologii Uniwersytetu Warszawskiego) wykazały, że 90% polskich gejów i lesbijek nie chce (lub obawia się) mieć dzieci. Jak mówiła wówczas Yga Kostrzewa, wiceprzewodnicząca i rzeczniczka prasowa warszawskiego stowarzyszenia gejów i lesbijek Lambda - "Podstawową przyczyną jest to, że biologicznie nie możemy ich mieć. Hamulcem jest również nietolerancja. Dziecko może być narażone na większą dyskryminację niż jego rodzice".

Fakt, nie teoria

Jednak dzieci w rodzinie homoseksualnej to nie tylko te adoptowane. Dyskusja na temat "czy pozwolić gejom i lesbijkom wychowywać dzieci" jest bezprzedmiotowa - oni już je wychowują i niczyje pozwolenie nie jest tu potrzebne. Jak pisała na portalu "Kobiety kobietom" internautka o nicku "abs_ik": "homoseksualizm nie oznacza bezpłodności, także możemy mieć własne [dzieci], i mamy". To przede wszystkim dzieci z poprzednich, heteroseksualnych związków, a także dzieci urodzone przez kobietę, która zdecydowała się na stosunek z mężczyzną wyłącznie w celu poczęcia lub poddała się sztucznemu zapłodnieniu (często po prostu inseminacji w warunkach domowych). Znacznie częściej wychowują dzieci właśnie pary lesbijskie - jak cynicznie by to nie brzmiało, łatwiej zostać samotną matką, niż samotnym ojcem, chociażby ze względów biologicznych. Gej, nawet gdy ma dzieci z poprzedniego, heteroseksualnego związku, rzadko je wychowuje (nieważne, sam czy z partnerem) - w Polsce prawo do opieki nad dzieckiem zazwyczaj przyznaje się matce. Dla homoseksualnych mężczyzn pragnących dzieci adopcja jest często jedynym rozwiązaniem.

Jak wynika z badań Kampanii Przeciw Homofobii, dziś w Polsce w związkach homoseksualnych wychowuje się około 57 tysięcy dzieci (dla porównania, w USA w 2005 roku liczba ta wynosiła 270 tysięcy). Nie ma jednak pewności, na ile precyzyjne są te statystyki - część "homorodziców", bojąc się napiętnowania społecznego, ukrywa swoją orientację.

Przeciw uprzedzeniom

Według raportu Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego, nie istnieją żadne dowody na to, że lesbijki czy geje są złymi rodzicami lub że wychowywane przez nich dzieci mają problemy z rozwojem psychospołecznym.

"Do okresu dojrzewania dziecko nie ma świadomości, że osoby mu najbliższe to para homoseksualna - wyjaśniał psycholog i seksuolog kliniczny dr Wiesław Ślósarz Izie Michalewicz, autorce tekstu "Dzieci dwóch matek" - Bardzo długo nie interesuje się tym, co się dzieje za drzwiami sypialni". Dopiero w pewnym momencie orientuje się, że jego rodzina różni się od rodzin jego rówieśników, mających mamę i tatę. Jak podkreśla Ślósarz, "nie będzie to jednak dla dziecka szok, ponieważ punktem odniesienia jest dla niego własny dom. (...) te dzieci nie mają wcale częściej problemów adaptacyjnych niż inne".

Także przeświadczenie, że dziecko "nauczy się" od rodziców zachowań homoseksualnych, jest błędne. Większość naukowców skłania się dziś ku teorii, że orientacja homoseksualna jest wrodzona, nie można się nią "zarazić". Geje i lesbijki to - siłą rzeczy - dzieci heteroseksualnych rodziców. Jak pisano w raporcie Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego:

"Należy z całą mocą podkreślić, że orientacja seksualna rodziców nie wyznacza orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci. Innym mitem dotyczącym homoseksualizmu jest przekonanie, że mężczyźni homoseksualni mają większe tendencje do seksualnego wykorzystywania dzieci niż mężczyźni heteroseksualni. Nie ma żadnych podstaw do takiego twierdzenia".

Dzieci z rodzin homoseksualnych nie mają także większych niż ich rówieśnicy kłopotów z identyfikacją płciową - chłopiec wychowywany przez dwie kobiety wie, że jest chłopcem. Nie będzie próbował podbierać mamie kosmetyków i ubierać się w sukienki - tak, jak nie robi tego większość chłopców wychowywanych przez rodziców heteroseksualnych. Dodatkowo matki-lesbijki często deklarują, że bardzo zależy im na kontaktach ich dzieci (obojga płci) z mężczyznami - w wychowaniu uczestniczą więc byli partnerzy, wujkowie czy dziadkowie.

Dobro dziecka

Przeciwnicy wychowywania dzieci przez pary homoseksualne powołują się na dobro dziecka. Geje i lesbijki nie mają prawa do adopcji, na wychowywanie przez nich własnych dzieci patrzy się podejrzliwie. Jednocześnie nikt nie zabrania płodzenia i (poza drastycznymi wyjątkami) wychowywania potomstwa dysfunkcyjnym rodzinom heteroseksualnym - np. patologicznym, z problemem alkoholowym czy wielodzietnym z niewystarczającymi dochodami.

Internautka "abs_ik" podkreśla, że dziecko pary gejów z całą pewnością będzie dzieckiem chcianym: "nie mamy [dzieci] z egoistycznych pobudek, ale z tych samych powodów, dla których mają je pary heteroseksualne. Może poza sytuacją, kiedy dziecko jest owocem "wpadki" - to nam raczej nie grozi". Skoro więc para homoseksualna decyduje się na dziecko, można założyć, że wynika to z głębokiej wewnętrznej potrzeby i że rodzina jest na przyjęcie tego dziecka gotowa - zarówno emocjonalnie, jak i (co nie bez znaczenia) finansowo.

Najbardziej przekonującym argumentem wciąż pozostaje więc ten o nietolerancji - przecież nawet najlepsi i najczulsi "homorodzice", niezależnie od poziomu wykształcenia i stopnia zamożności, mogą nie być w stanie uchronić dziecka przed szykanami i odrzuceniem ze strony "normalnej" części społeczeństwa.